Mehmet Onur ATÇI

Çok hoş ve anlamlı bulduğum biraz eski bir şarkı:

I did It My Way

And now, the end is near;
And so I face the final curtain.
My friend, Ill say it clear,
Ill state my case, of which Im certain

Ive lived a life thats full.
Ive traveled each and every highway;
And more, much more than this,
I did it my way.

Regrets, Ive had a few;
But then again, too few to mention.
I did what I had to do
And saw it through without exemption.

I planned each charted course;
Each careful step along the byway,
But more, much more than this,
I did it my way.

Yes, there were times,
Im sure you knew
when I bit off more than I could chew.
But through it all,
when there was doubt,
I ate it up and spit it out.
I faced it all and I stood tall;
And did it my way.

Ive loved,
Ive laughed and cried.
Ive had my fill;
my share of losing.
And now, as tears subside,
I find it all so amusing.
To think I did all that;
And may I say - not in a shy way,
No, oh no not me,
I did it my way.

For what is a man, what has he got?
If not himself, then he has naught.
To say the things he truly feels;
And not the words of one who kneels.
The record shows I took the blows
-And did it my way!

(Türkçesi de fena sayılmaz)
ve artık sonum çok yakın…
son perdeyle yüzleşmeye hazırım.
dostlarım, açık konuşacağım!
net olduğum kati durumumu açıklamalıyım.

hayatı dolu dolu yaşadım…
her yolu baştan sona dolaştım…
ve dahası, çok daha fazlası,
hepsini kendi yolumla yaptım!

pişmanlık mı? var elbette biraz…
ama sözü edilmeyecek kadar da az!
hep yapmam gerekeni yaptım…
ve hepsine istisna olarak baktım.
planladım her dersini hayatın,
ve yolumdaki her dikkatli adımı.
ve dahası, çok daha fazlası…
hepsini kendi yolumla yaptım!

evet, oldu bazı zamanlar…
eminim biliyordunuz!
çiğneyebileceğimden fazlasını,
ısırdığım zamanları.
ama bütün bunların yanında,
bir an bile şüphe duyduğumda…
hemen yuttum o lokmayı,
ve tükürüverdim dışarı!
yüzleştim tümüyle,
ve hep bastı ayaklarım yere…
hepsini kendi yolumla yaptım!

sevdim, güldüm, ağladım…
kaybetmekten payımı fazlasıyla aldım!
ve şimdi… yatışırken göz yaşlarım,
hepsini gülümseyerek hatırlarım!
düşündüm de bütün bu yaptıklarım…
utanç duymadan anlatılır mı?
utanç mı? hayır, hayır,
bu ben değilim!
hepsini kendi yolumla yaptım!

bir adamın nesi var?eğer kendi değilse,
o hiçbir şey.gerçekten hissettiklerini söylemek…
başkalarının diz çökeceği kelimelerle değil.
kayıtlar söyler, yaşadım doyasıya.
hem de kendi yolumla…